Χαρά μου…

Χαρά μου έδωσες σήμερα αγαπημένε μου. Σε βάφτισα κιόλας, “καλέ” μου, “αγαπημένε” μου… Ποτέ πριν δε σε είχα φωνάξει έτσι… Είναι που είχαμε θέσει άλλες βάσεις, είναι που το ένιωθα μεν αλλά θα το χάλαγα αν στο έλεγα. Το ήξερες, έστω κι αν το είχες ανάγκη να το ακούσεις. Είχες ανάγκη την αγκαλιά, τη δική μου μα δε μπορούσα να στη δώσω. Αυτό που νιώθαμε, ήταν δυνατό αλλά εύκολα μπορούσε να μας κάψει. Όλα αυτά σκέφτομαι τώρα που λείπεις, τώρα που μου λείπεις. Δε μετανιώνω παρά μόνο για το ότι χανόμουν, χανόμασταν. Θέλω να πιστεύω πως έστω το λίγο μας ήταν αρκετό για να σε κρατήσει εδώ τόσο καιρό τώρα… Το ξέρεις πολύ καλά, ότι το λίγο μας ήταν ότι περισσότερο ίσως έχω νιώσει. Και για σένα το ξέρω είναι το ίδιο. Και αυτό δε θα μας το πάρει ποτέ, κανείς.

Σε ρώτησα αν σου έλειψα, κούνησες το κεφάλι, χαμογέλασα πλατιά, σχεδόν γέλασα, ήθελα κάπως να εκφραστώ, αρκέστηκα να σου πω ότι το ξέρω… Καλέ μου, καλέ μου ξύπνα να με δεις, να σε δω… Τώρα με κοιτάζεις αλλά δε με βλέπεις. Τουλάχιστον με ακούς, με νιώθεις ελπίζω δίπλα σου. Μου χαρίζεις πολύτιμες στιγμές…Νιώθω ότι με ακούς πραγματικά, ότι θέλεις να με ακούς να σου μιλάω… Δεν το νιώθω με πολλούς άλλους εδώ αυτό. Θα μου πεις αυτοί δεν είναι καθηλωμένοι, αυτοί μπορούν να ζουν τα δικά τους, να γυρίζουν, σωματικά, πνευματικά, εσύ όχι. Εσύ έχεις μόνο εμάς, περιμένεις πως και πως να έρθουμε να σε δούμε, να σου πούμε δυο κουβέντες…

Αλήθεια, με ηρεμείς αφάνταστα. Είμαι ήρεμη μόνο όταν είμαι κοντά σου. Πριν, μετά είμαι όλο νεύρα και άγχος με όλους… Περίεργο… Με επηρεάζεις πολύ περισσότερο από ότι παραδέχομαι. Όταν είσαι καλύτερα, είμαι κι εγώ, όταν δεν μου δίνεις κάτι, είμαι κι εγώ υποτονική όλη μέρα, όλη νύχτα… Ίσως γιατί έχω την αποκλειστικότητα σου…

Σήμερα σκεφτόμουν, πώς είναι να είσαι σε κώμα? Τί νιώθεις? Τί σκέφτεσαι? Τί ακούς? Πώς τα ακούς? Τι βλέπεις? Τι εικόνες σου έρχονται? Είσαι ήρεμος μέσα σου? Έχεις συναίσθηση του τί γίνεται με σένα, με τους γύρω σου? Θέλεις να φωνάξεις και δε μπορείς? Θέλεις να κινηθείς, να βγεις από το σώμα σου κι εκνευρίζεσαι που δε μπορείς? Θέλεις να πεις κάτι? Θέλεις να γυρίσεις? Θέλεις να μου πεις να σε αφήσω ήσυχο? Δεν ξέρω, απορώ, έχω τόσα να σε ρωτήσω όταν ξυπνήσεις… Κι απορώ, τέλος, γιατί δεν είμαι εγώ στη θέση σου. Αλλά την απάντηση την ξέρω.

Κλείνω γι απόψε καλέ μου, χαρά μου, σε αγαπώ πολύ, σε ευχαριστώ που μου δίνεις τόσα πολλά…

Σε ευχαριστώ Θεέ μου που με αφήνεις να πάρω τόσα πολλά…

 

Advertisements

One Response to “Χαρά μου…”

  1. Χαίρομαι με τη χαρά σου. Εύχομαι όλα καλύτερα σύντομα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: