Να με προσέχεις…

Σε ονειρεύτηκα… Μα δεν ήσουν εκεί. Δεν είδα τη μορφή σου… Είδα τους φίλους σου να κλαίνε… Είδα να μαζεύω τα πράγματα σου… Είδα να κάθομαι στον αγαπημένο σου καναπέ και να μου λείπεις… Και στον ύπνο μου ακόμα μου λείπεις…

Νιώθω ένα μεγάλο κενό… Κι είναι παράξενο διότι έλειπες, από καιρό… Ξέρω. Είναι που είχα ελπίδα και δε σε άφηνα να μου φύγεις… Μα τώρα τέλος… Πάει κι η ελπίδα… Μου έφυγες…

Πρώτη φορά δε με νοιάζει αν βγω. Δε θέλω να βγαίνω. Τουλάχιστον όχι με παρέα. Θέλω να βγω να πάω βόλτα μόνη μου για να σε συναντήσω. Ανυπομονώ να κάτσω μόνη σε ένα μπαράκι, σε μια παραλία, σε ένα πάρκο… Και να περιμένω να φανείς.  Ξέρω, μόλις χαμογελάσω και σε φέρω στο μυαλό μου θα φανείς. Το πρόσωπο σου θα εμφανιστεί χαμογελαστό, το βλέμμα σου θα με αγκαλιάσει όπως δε με αγκάλιασες ποτέ…

Θέλω να σπάσουμε την απόσταση που πάντα μας κρατούσε μακριά τον ένα από τον άλλο… Είναι η αρρώστια μας αυτή, η αδυναμία μας τα φταίει που έμεινα εγώ μακριά σου κι εσύ έφυγες τόσο νωρίς… Δε μπόρεσα να σε κρατήσω…

Θέλω να σε ονειρευτώ και πάλι, να σε δω, να είμαστε μαζί έστω για λίγο… Αλλά φοβάμαι πώς και στο όνειρο μου θα σε απογοητεύσω…

Πού να είναι τώρα η ψυχή σου? Πού να ταξιδεύεις? Τι να βλέπεις άραγε? Τί να ακούς? Τί να νιώθεις? Με βλέπεις? Βλέπεις πως τα περνώ? Τί κάνω? Με προσέχεις? Προσεύχεσαι για μένα? Είχαμε κάνει συμφωνία… Θα προσεύχεται ο ένας για τον άλλο… Ή μάλλον εγώ μόνη μου συμφώνησα, δε μου απάντησες ποτέ.

Αν με βλέπεις μείνε κοντά μου λίγο ακόμα… Σε χρειάζομαι… Ελπίζω να με συγχώρεσες… Θα προσπαθήσω να επανορθώσω με την προσευχή μου. Δε μπορώ να κάνω τίποτε άλλο πια… Τη μητέρα σου… Θα την έχω από κοντά. Ναι, αυτό μπορώ να το κάνω. Μόνο αυτή μου έμεινε από εσένα… Θα εύχομαι για εσάς… Κι ίσως σωθώ κι εγώ… Ίσως σε δω ξανά… Σε έναν κόσμο χωρίς πόνο και χωρισμό…

Σ’ αγαπώ… Απόψε έκλαψα πολύ… Μαζεύεται το δάκρυ κάθε μέρα και κάποτε ξεσπά… Δεν ξέρω γιατί κλαίω. Αλήθεια. Δεν ξεχωρίζω αν είναι αγάπη ή εγωισμός που δε σε έχω, που δε θα με αγαπήσει κανείς όσο εσύ… Ότι και να είναι πονεί… Και ίσως έτσι με τον πόνο, το δάκρυ πλυθώ, ξεπλυθώ και καθαρίσω… Ίσως γίνω όπως αυτή που αγάπησες… Ίσως με αγαπήσω κι εγώ…

Να με προσέχεις… Γιατί έχω πέσει χαμηλά…

Και μακάρι ο Θεός να σε πάρει κοντά Του… Το αξίζεις όσο λίγοι από εμάς…

Μη με αφήσεις… ακόμα… σ’ αγαπώ… σε χρειάζομαι…


Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: