iris

δε θέλω να μιλώ…

θέλω να κάθομαι μόνη μου σπίτι

μα δε μου κάνει καλό, σκέφτομαι διάφορα, σε σκέφτομαι… η μορφή σου είναι παντού, όπου κοιτάξω…

εγώ φταίω, που δε σε αφήνω να ησυχάσεις, σε γυροφέρνω συνέχεια στο μυαλό μου… και δεν αφήνω ούτε τον εαυτό μου να ησυχάσει

θέλω πολύ μια αγκαλιά… από αγάπη… θέλω να σε αγκαλιάσω και δε μπορώ, θέλω να αγκαλιάσω τη μητέρα σου, να της μεταδώσω την αγάπη μου για εσένα μα δεν τολμώ… κι ας ξέρω πως έχει κι εκείνη ανάγκη μια αγκαλιά… είναι ότι μου έμεινε από εσένα, μαζί με τα τραγούδια και τις φωτογραφίες σου

και ξαφνικά αντιλαμβάνομαι πως ούτε μια φωτογραφία δεν έχουμε μαζί! είναι τόσα πολλά που θα μπορούσαμε να μοιραστούμε μαζί και δεν… δεν είχαμε το χρόνο, την ευκαιρία… ίσως πάλι αφήσαμε τις ευκαιρίες να φύγουν…

πάλι σε ονειρεύτηκα

και σου συμπεριφέρθηκα το ίδιο…  οι ίδοι φόβοι, φοβίες, αδυναμίες… τίποτα δεν άλλαξε…

και τίποτα δεν είναι το ίδιο… αναρωτιέμαι τί καλό μπορεί να βγει από αυτή την κατάσταση… για εμένα… εσύ ξέρω είσαι καλά…

εγώ όμως… δε μπορώ, δε μπορώ να προσφέρω τίποτα…

in time… maybe…

all i want to do now is think of you…

and i don’t want the world to see me
cause i don’t think that they’d understand
when everything’s made to be broken
i just want you to know who i am


goodnight angel

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: