Προχωρώντας…

… Σκέφτομαι… Σε σκέφτομαι πολύ…   Μου λείπεις, σε θυμάμαι, στενοχωριέμαι που δεν είσαι εδώ, που με άφησες χωρίς εσένα… Έκτισα ένα τείχος γύρω μου να μη με φτάνει κανείς, να μη με αγγίζει, να μην νιώθω… Και περισσότερο στενοχωριέμαι, όλα μου φταίνε…

Και τελικώς δε μου αρέσω έτσι. Νομίζω, πιστεύω δε θα σου άρεσα ούτε κι εσένα έτσι.

Εσύ κάτι είχες δει σε εμένα… Με εμπιστεύτηκες… Με αγάπησες… Δεν ξέρω γιατί. Μάλλον επειδή όλους τους αγαπούσες. Κι όμως σε εμένα είδες κάτι ξεχωριστό… Δεν ξέρω τί. Μα θέλω να το βρω ξανά. Θέλω να είμαι ξανά εκείνη που αγάπησες, να βρω ξανά εκείνα τα στοιχεία μου που σε τράβηξαν, που σε έκαναν να με αγαπήσεις τόσο. Άν υπάρχουν! Κι αν δεν υπάρχουν θέλω να τα φτιάξω. Θέλω να με κάνω όμορφο άνθρωπο, για να με δεις από ψηλά και να χαρείς… Να με αγαπάς και από ψηλά…

Το ξέρω, το νιώθω ότι με βλέπεις και θέλω να πιστεύω ότι με νιώθεις κι εσύ, βλέπεις τη στενοχώρια μου, την ανησυχία μου, και αγωνιάς κι εσύ για μένα. Και εύχεσαι. Δε θέλω να στενοχωριέσαι για εμένα. Θέλω να είμαι καλά και να χαίρεσαι για μένα.

Θέλω να είμαι αυτή που αγάπησες. Θέλω να έχεις δίκιο που με αγάπησες. Όχι μόνο επειδή εσύ ήξερες να αγαπάς, αλλά επειδή άξιζα την αγάπη σου. Θέλω κάποτε να την αξίζω.

Θα προσπαθήσω να ρίξω τον τοίχο που έκτισα και να ανοίξω την καρδιά μου. Να αγαπήσω ξανά και να αγαπηθώ. Η αγάπη πρέπει να δίνεται απλόχερα. Κι επιστρέφεται μετά δεκαπλάσια. Θέλω την αγάπη, την χρειάζομαι…

Και θέλω να συνεχίσεις να με αγαπάς και να εύχεσαι γα εμένα.

Δεν έχω πλέον αμφιβολία. Σε αγάπησα πραγματικά, σε αγαπώ και πάντα θα σε αγαπώ. Θέλω να σε δω ξανά και θα το προσπαθήσω, να είμαστε μαζί πάλι κάποτε. Θα το βάλω στόχο και αυτό ξέρω θα με βοηθήσει σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Η αγάπη σου θα μου δίνει δύναμη πάντα.

Το νιώθω ότι άλλαξα, ότι αλλάζω… Και θέλω να το προλάβω, να είναι η αλλαγή μου προς το καλύτερο. Δεν είναι εύκολο και ο παλιός μου εαυτός με πολεμά… Μα έχω την αγάπη σου και τις προσευχές σου και με τη βοήθεια του Θεού θα είμαστε και πάλι μαζί… Ελπίζω…

Σε αγαπώ κι ευχαριστώ το Θεό που σε γνώρισα, που με άγγιξες τόσο και μου δόθηκε η ευκαιρία να ευτυχίσω παντοτινά…

Αυτά που σου γράφω τώρα, είναι στιγμές που δε θα τα θυμάμαι. Που θα μου τα κρύβουν σκιές και θα παλεύω να τα βρω κάτω στο πάτωμα που θα είμαι… Διότι θα ξαναπέσω, αυτό είναι σίγουρο. Ελπίζω μόνο να τα θυμηθώ γρήγορα, έγκαιρα και να σταθώ και πάλι στα πόδια μου. Και βασίζομαι πάνω σου, να με σηκώσεις ξανά, να μη με αφήσεις να χαθώ. Κι ας σε άφησα εγώ… Εσύ είσαι πολύ καλύτερος από εμένα, θα πολεμήσεις για εμένα…

Μη με αφήσεις…

Δε θα με αφήσω…

Δε θα σε αφήσω…

Ο Θεός να σε ευλογεί…

Και να ξέρεις… Σε αγαπώ… αληθινά!

Δεν τα έβλεπα τόσο καθαρά όλα αυτά… Ο πάτερ μας… Ξέρεις εσύ. Εύχεται κι αυτός για εμάς… Πολύ… Να τον θυμάσαι στις προσευχές σου!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: