… πάντα κοντά σου, στην καρδιά σου…

Άλλη μια κηδεία προχθές… Πλησίασα τον τεθλιμμένο συγγενή να τον συλληπηθώ, δεν ήξερα τί να πω εκτός από το ότι “δεν έφυγε, είναι και θα είναι πάντα κοντά σου, μέσα στην καρδιά σου”… Το ψιθύρισα, δεν ξέρω αν με άκουσε, ίσως και να μην βγήκε από τα χείλη μου τελικά… Για πρώτη φορά όμως το εννοούσα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου! Δεν ήταν απλά λόγια παρηγοριάς, να απαλυνθεί ο πόνος, να φύγει η απελπισία, το ένιωθα πραγματικά, έχοντας πλέον εσένα υπόψη…!

Σε νιώθω τόσο κοντά μου, κι ας μην είσαι εδώ. Ξέρω πως με βλέπεις από ψηλά, πως εύχεσαι, πως θέλεις να είμαι καλά, νιώθω πως έχω ακόμα ένα σύμμαχο στον αγώνα μου εδώ και ότι δε θα με αφήσεις μόνη μου… Κι όσο εύχομαι κι εγώ για σένα, θα μένεις δίπλα μου, θα σε νιώθω…

Θυμήθηκα κάτι παιδιά που φτιάχνουν φανταστικούς φίλους για να παλέψουν τη μοναξιά. Μα δεν είμαι σαν κι αυτά, δε σε έφτιαξα στο μυαλό μου, υπήρξες στα αλήθεια και με αγάπησες πολύ. Με αγαπάς ακόμα, σου μιλώ και νιώθω πως με ακούς, νιώθω ότι μας ενώνουν ακόμα πολλά, κι ας μην είσαι εδώ, ας μη βλέπω το πρόσωπο σου, τα μάτια σου… Σε “βλέπω” όμως όταν σε αναζητήσω, σε βλέπω στη δυσκολία μου να μου χαμογελάς και να μου δίνεις δύναμη, σε νιώθω κι αυτό δεν είναι ψεύτικο. Πιστεύω πως όποιος αγάπησε πραγματικά το νιώθει αυτό το δέσιμο και του είναι πολύτιμο.

Προχωρώ, με τη ζωή μου, μα δεν είναι εύκολο… Μου λείπει ένα σημαντικό κομμάτι, μου λείπει νιώθω ένα άκρο μου, μαθαίνω να ζω χωρίς αυτό αλλά μου λείπει… Πονάει η πληγή ακόμα, ένας κόμπος μαζεύεται στο λαιμό όταν σε σκέφτομαι, τα μάτια μου παίρνουν μια λυπημένη έκφραση την οποία προσπαθώ και κρύβω να μη δει κανείς. Έρχεσαι όμως στη σκέψη μου και με καθησυχάζεις, με βεβαιώνεις ότι είσαι καλά κι ότι με προσέχεις, είσαι κοντά μου και με αγαπάς ακόμα περισσότερο… Και η καρδιά μου ηρεμεί, σου λέω μέσα μου πόσο σε αγαπώ και ότι εύχομαι να είσαι καλά και να μείνεις κοντά μου… Και ξέρω πως με ακούς, παίρνω δύναμη και συνεχίζω.

Σε ευχαριστώ, ευχαριστώ κυρίως το Θεό που με αξίωσε τέτοιας αγάπης… Ευχαριστώ το Θεό γενικά, που μου δίνει ευκαιρίες να Τον πλησιάσω κι ας είμαι τόσο λίγη…

Να ‘σαι καλά, να μ’ αγαπάς, να σ’ αγαπώ… Δε χάνεται τέτοια αγάπη ούτε στο θάνατο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: