Κυριακή των Βαϊων – I grieve

Έτσι μέρα πριν δύο χρόνια άρχισε ο Γολγοθάς σου… Και ο δικός μας. Κυριακή των Βαϊων, πήρα ένα τηλεφώνημα που άλλαξε τη ζωή μου. Έμαθα γιατί δεν απαντούσες στα τηλεφωνήματα μου. Δε μπορούσες… Είχες ξαπλώσει σε ένα κρεββάτι κι από τότε δε μίλησες ξανά. Τα μάτια σου κοίταζαν ψηλά. Κοίταζες μα δεν έβλεπες. Άκουγες όμως, σίγουρα άκουγες τα πάντα. Μερικές φορές κινούσες το κεφάλι στην κατεύθυνση μας όταν σου το ζητούσαμε. Μόνο αυτό είχαμε, μόνο αυτό μας έδινε θάρρος. Σιγά σιγά μας το πήρες κι αυτό.

Μου λείπεις. Δείχνει το City of Angels απόψε. Την ταινία που ασυναίσθητα συνέδεσα μαζί σου… Νιώθω πως κι εσύ ήσουν άγγελος που ήρθε να μας αγγίξει για λίγο. Το τραγούδι της ταινίας μου θυμίζει εσένα… Νιώθω πως πέρασαν αιώνες, από τότε που με είδες, που μιλήσαμε για τελευταία φορά. Μου λείπεις απίστευτα πολύ. Νιώθω… πως δε νιώθω τελευταίως. Είμαι ακόμα μουδιασμένη, δε θέλω να βλέπω πολλούς, δε θέλω να μιλώ πολύ. Δεν είναι άδεια η ζωή μου, όμως σίγουρα δεν είναι γεμάτη. Πέρασαν αιώνες, δε θέλω ούτε να τα σκέφτομαι πλέον. Ξεχνώ και δεν ξέρω αν είναι φάση που πρέπει να περάσω ή αν το κάνω συνειδητά. Κι ούτε θέλω να το σκεφτώ.

Ξεφεύγω από το δρόμο μου, δεν ξέρω πού πάω, το μόνο που ξέρω είναι ότι είσαι δίπλα μου κι ας μη σε βλέπω.  Ίσως έτσι είμαστε πιο κοντά, σ’ αγαπώ περισσότερο, μ’ αγαπάς όσο ποτέ. Έχω ανάγκη να το νιώθω και το νιώθω, αλήθεια. Η λέξη θάνατος δε μου λέει κάτι. Δεν είναι το τέλος. Είναι η αρχή. Και ξέρω θα ξαναβρεθούμε. Δεν είσαι στον τάφο σου. Είσαι κοντά μας, δίπλα μου, μας βλέπεις, μας προσέχεις, εύχεσαι…

Και γι αυτό συνεχίζω έτσι, ψύχραιμη. Διότι ξέρω ότι είσαι δίπλα μου, άγγελος που μας άγγιξε για λίγο και επέστρεψε στον ουρανό…

I grieve – Peter Gabriel (City of Angels)

It was only one hour ago
It was all so different then
Nothing yet has really sunk in
Looks like it always did
This flesh and bone
It’s just the way that we are tied in
But there’s noone home
I grieve…
for you
You leave…
Me
So hard to move on
Still loving what’s gone
Said life carries on…
Carries on and on and on…
And on
The news that truely shocks
is the empty, empty page
While the final rattle rocks
Its empty, empty cage…
And I can’t handle this
I grieve…
For you
You leave…
Me
Let it out and move on
Missing what’s gone
Said life carries on…
I said life carries on and on…
And on
Life carries on in the people I meet
In every one that’s out on the street
In all the dogs and cats
In the flies and rats
the rot and the rust
In the ashes and the dust
Life carries on and on and on…
And on
Life carries on and on and on…
Life carries on and on and on…
And on
Life carries on and on and on…
Just the car that we ride in
The home we reside in
The face that we hide in
The way we are tied in
As life carries on and on and on…
And on
Life carries on and on and on…
Did I dream this belief
Or did I believe this dream
How I will find relief
I grieve…

Advertisements

2 Responses to “Κυριακή των Βαϊων – I grieve”

  1. Όταν κάποιος εκπληρώσει τον σκοπό του και κερδίσει τον Παράδεισο μόνο η χαρά της επιτυχίας του μπορεί να απαλύνει τον πόνο της απουσίας του. Το ξέρεις ήδη απλά σου το θυμίζω για να αντέξεις μέχρι η πληγή να κλείσει άνκαι το σημάδι μένει για μνημόσυνο που ωφελεί τον νεκρό αλλά και τον ζωντανό.

    • paratasizois Says:

      έτσι ακριβώς είναι! δεν ξέρω πώς θα άντεχα διαφορετικά
      να ‘σαι καλά 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: