Archive for June, 2010

darling I’m lost

Posted in Uncategorized on June 21, 2010 by paratasizois

Darling I’m lost
Adrift in the dark

Here we are
In the darkest place
My reflection
Shows only your face

Νιώθω έντονη την απουσία σου πάλι. Αυτές τις μέρες νιώθω ότι κάτι λείπει, κάποιος λείπει… Εσύ… Στη σκέψη σου και μόνο βουρκώνω, τώρα που γράφω έχω έναν κόμπο στο λαιμό… Είχα την ανάγκη σου αυτές τις μέρες, είναι δύσκολες, είμαι φορτισμένη πολύ συναισθηματικά και η απουσία σου, το κενό που άφησες δεν το γεμίζουν τα όσα άλλα κάνω, οι όσοι άλλοι μου μιλούν και με αγαπούν.

Όταν προσπαθώ να καταλάβω γιατί νιώθω έτσι, φτάνω στο ότι μου λείπουν 2 αγάπες. Η μια είναι η δική σου. Η άλλη είναι η αγάπη του Θεού. Έχω καταπιαστεί τόσο στα δικά μου που δεν έχω χρόνο και διάθεση να αφιερώσω να κάνω μια προσευχή, να σε φέρω κι εσένα στο μυαλό μου να νιώσω αυτή τη ζεστασιά…

Ήθελα να γράψω κι άλλα, όμως μόλις άλλαξε η διάθεση μου. Κάποιος άνθρωπος μου με χρειάζεται. Προσπαθώ να βοηθήσω αλλά δεν είμαι αρκετή… Είναι συνέχεια στην άκρη και κανένας δεν το ξέρει, κανένας δεν ασχολείται κι ας λένε ότι την αγαπούν. Τα ευλοημένα, αν αγαπάς είσαι κοντά στον άλλο, ενδιαφέρεσαι αν είναι καλά, έστω μια στο τόσο ρωτάς τί κάνει και του αφιερώνεις λίγο χρόνο, να δεις τί χρειάζεται… Διαφορετικά φτάνει στα άκρα μιαν καλήν ημέρα και όλοι αναρωτιούνται γιατί… Αλλά πρέπει να ρωτήσουν τον εαυτό τους γιατί δεν είδαν τα σημάδια, γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν έστω να δουν πίσω από την χαρούμενη εικόνα, πίσω από τα συναισθηματικά ξεσπάσματα… Ελάχιστοι μπορούν να το κάνουν αυτό. Ελάχιστοι διαθέτουν χρόνο και ενέργεια γι αυτό. Και μόνο για τα δικά τους άτομα, τα 3-4 που τους περιβάλλουν.

Δεν έχω δύναμη να στηρίξω κανέναν. Δε μπόρεσα να σε βοηθήσω, δεν ξέρω τί θα κάνω αν δεν μπορέσω να τη βοηθήσω ούτε αυτή… Ειλικρινά δε μπορώ να στηρίξω κανέναν, εδώ δε μπορώ να στηρίξω εμένα καλά καλά… Όλο μου ξεφεύγω, όλο στραβοπατώ, πέφτω… Ευτυχώς ο Θεός με σηκώνει και πάλι στα πόδια μου, όταν δε με βλέπει κανείς που είμαι κάτω, διότι συνήθως πέφτω στα σκοτεινά…

Να εύχεσαι καλέ μου… Να τη βοηθήσει ο Θεός διότι εγώ είμαι πολύ λίγη… Θα είμαι δίπλα της όσο μπορώ, όπως μπορώ αλλά φαίνεται όλο λάθη κάνω μαζί της… Ο Θεός όμως βλέπει την αγάπη μας… Ελπίζω να την έχει καλά, να την προσέχει όπως σε πρόσεχε εσένα, διότι είναι πολύ ξεχωριστή, έχει μια ψυχή μάλαμα όπως εσύ, αγαπά όλους όπως εσύ και πληγώνεται εύκολα, όπως εσύ… Να μου την προσέχεις σε παρακαλώ, εγώ δε μπορώ να κάνω πολλά, προσευχήσου γι αυτήν στο Θεό, εσύ που είσαι κοντά Του… Κι εγώ δε θέλω τίποτε άλλο για μένα. Δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο, μόνο τις προσευχές σου και την αγάπη του Θεού.

Σε φιλώ

tindersticks

Posted in Uncategorized on June 10, 2010 by paratasizois

Ακούω Tindersticks τώρα κι έρχεσαι στο μυαλό μου. Κάθε φορά που τους ακούω έρχεσαι στο μυαλό μου. Σου άρεσαν πολύ. Θυμίζουν και διάφανα κρίνα που επίσης σου άρεσαν. Δε μου άρεσαν τα διάφανα κρίνα εμένα. Ψυχοπλάκωμα, να θέλεις να κόψεις φλέβες, χωρίς αστεία.

Είμαι κάπως. Πάλι. Δεν είναι προφανές στην καθημερινότητα μου, αλλά μου λείπεις, βαθιά μέσα μου, λείπει ένα κομμάτι μου. Προσπαθώ να το γεμίσω με διάφορα, όμως δε γεμίζει. Ψάχνω την αγάπη που μου έδινες εσύ. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί. Και δε θα έπρεπε κιόλας. Ο καθένας είναι μοναδικός στη ζωή μας, το κενό του δε μπορεί να το αναπληρώσει κανείς άλλος.

Καμιά φορά σκέφτομαι ότι είναι παράλογο, να μιλώ εδώ σε κάποιον που δεν είναι μαζί μας. Παρανοϊκό, ίσως μακάβριο. Κάποιος άλλος που ίσως διαβάσει, σίγουρα αυτό θα σκεφτεί. Πιστεύω όμως ότι τα ξέρεις, αυτά που γράφω εδώ. Τα βλέπεις, ξέρεις πως νιώθω και πόση ανάγκη σε έχω. Θυμάμαι μόνο τα μάτια και το χαμόγελο σου όταν είμαι κάπως και μου αρκεί. Ξέρω ότι είσαι κοντά μου, το νιώθω. Δε θα με αφήσεις, δε μπορείς να με αφήσεις. Σε αγαπώ και το ξέρεις, με αγαπάς ακόμα και το νιώθω.

Tindersticks… Κάποια νύχτα θα κάτσω ως αργά, με σβηστά τα φώτα κι  ένα ποτήρι κρασί, να κοιτάζω έξω από το παράθυρο και να ακούω Tindersticks… Θα είναι μια από τις στιγμές μας…