απάθεια

Δεν έχω μούτρα να σε κοιτάξω τελευταίως… Κι όταν κοιτάξω τη φωτογραφία σου,  κοιτώ με απάθεια για μισό δευτερόλεπτο. Είμαι αλλού γι αλλού κι εκεί που είμαι δε με φτάνει κανείς. Ενίοτε βγαίνω να χαιρετίσω όσους με ψάχνουν, βάζω τη μάσκα μου η οποία είναι αδιάβροχη.

Γλίτωσες σου λέω, όσο όμορφα είναι εδώ, άλλη τόση βρωμιά κρύβεται πίσω από την εικόνα. Θέλω να στενοχωρηθώ για την εικόνα μου που την καταστρέφω λίγο λίγο και δε μπορώ. Η απάθεια είναι ο τρόπος μου να με αντέξω τελευταίως. Βρήκα και τί έχω. Υπάρχει ειδική ορολογία και χαίρομαι που διαγνώστηκα. Και ξέρω λίγο πολύ τί “φάρμακο” να πάρω. Απλά θέλω λίγο χρόνο να αναθαρρήσω, να πιω το πικρό φάρμακο που θα με σώσει για άλλη μια φορά. Πικρό δεν είναι, λυτρωτικό είναι αλλά φοβάμαι το πρώτο βήμα. Εγωισμός. Αυτό που έχω σε λάθος μορφή και αντί να με σώζει με καταστρέφει. Αντί να αντιστέκομαι πριν, αμύνομαι μετά. Λάθος σου λέω, όλα λάθος τα κάνω. Ευτυχώς δεν είσαι εδώ να με βλέπεις να στενοχωριέσαι.

Γλυκό μου φιλαράκι, είσαι ότι πιο όμορφο έχω ζήσει, ότι πιο αγνό και αληθινό στα κομπλεξικά που κυκλοφορούν. Σε συγκρίνω και κανένας δε συγκρίνεται μαζί σου. Απλά. Κι ας μη σε υπολόγιζε κανείς τους.

Είναι κάποια διαμάντια στην καρδιά μου που δε θα καταστραφούν ποτέ, έστω αν καώ, αν λιώσω εγώ. Αυτά ίσως με κρατήσουν ζωντανή όταν πρέπει. Οι προσευχές σου. Οι προσευχές όσων άλλων με αγαπούν.

Δε μιζεριάζω, αλήθεια. Φορώ τη μάσκα μου κι είμαι μια χαρά. Η καρδιά μου λειτουργεί σε safe mode φτάνει να μη μου ξύσει κανείς πληγές. Εκεί τρελαίνομαι. Δε μπορώ να το χειριστώ στο παρόν στάδιο. Θα σου έλεγα ότι περνώ φάση, αλλά και πότε δεν περνούσα? Δεν έχει να διορθωθώ ποτέ, το πήρα απόφαση, απλά θα πέφτω και θα σηκώνομαι. Ελπίζω να μπορώ να σηκώνομαι. Δεν έχω άλλες δυνάμεις γι αυτό και το safe mode. Κι εννοείται δε μπορώ να κάνω τίποτα μόνη μου. Ο “γιατρός” μου… Στενοχωριέται περισσότερο για εμένα από ότι εγώ. Κι αυτό σημαίνει ότι κάποιος με αγαπάει περισσότερο από ότι εγώ. Αυτό είναι καλό, διότι αυτός μπορεί να με βοηθήσει περισσότερο από ότι εγώ.

Ο τίτλος του μπλογκ, είναι ότι πιο αληθινό… Ήταν για σένα, τώρα είναι για μένα. Και σου τα λέω διότι δε μπορώ να τα πω σε κανέναν άλλο, ίσως εσύ μπορείς να με νιώσεις, όχι μόνο να με καταλάβεις. Ίσως και όχι, εγώ λυτρώνομαι μόνο που σου τα γράφω κι ελπίζω ότι εύχεσαι. Μεσίτευσε για εμένα… Δεν έχω μάτια να κοιτάξω τον ουρανό. Δεν έχω μάτια, νιώθω ότι περπατώ στα τυφλά…

Αυτά τα διαβάζουν κι άλλοι. Δεν θέλω αλλά δε με νοιάζει κιόλας τελευταίως. Νιώθω ότι έρχεται κάτι μεγάλο, συνταρακτικό και όλα αυτά δεν έχουν σημασία. Κάτι θα γίνει, το νιώθω. Ελπίζω μόνο να βγούμε ζωντανοί.

Ακροβατώ, ειλικρινά. Και κάτι θα γίνει, το είπα ήδη…

Ο Θεός βοηθός! Και θα προσπαθήσω να προσευχηθώ λίγο…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: